4f/f (111)

ا با استفاده از تقویت کننده های نوری نیمه هادی

مکانیک حرکت سریع SOA ، که در مقیاس زمانی کمتر از یک نانوثانیه به وقوع می پیوندد، در پیشرفت استفاده از آن در کاربردهای پردازش سیگنال نوری غیر خطی مانند تبدیل طول موج [2] [1] ، معکوس سازی طیفی نیمه ظرفیت [2] ، تسهیم (مالتی پلکس) نوری حوزه زمان [3] همه احیاهای نوری [4] مفید می باشد. همین ساختار که در این کاربردها مطلوبست به هر حال ، در تقویت کننده های خط انتقال ناخواسته است و به طور خاصی برای سیستم های WDM مضر است . جایی که ، بدون اقدامات احتیاطی ، وقتی که کانالهای متعدد تقویت می شوند همزمان با آنها همشنوایی افزایش می یابد.

اخیرا مشاهده شده است که SOA ها در سیستم های انتقال WDM در دو صورت می توانند موثر واقع شوند : یکی وقتی که از این همشنوایی در یک روش نزدیک به خطی [5] جلوگیری می شود و دیگری وقتی که با استفاده از پرتو نگهدارنده ، همشنوایی محدود می شود . («کانال ذخیره») [6] روش دیگر به این شرح است که : ظرفیت نهایی خط انتقال تقویت شده با SOA ، به وسیله شکل نویز و توان خروجی اشباع تقویت کننده محدود می شود که اینها پارامترهایی کلیدی هستند که در چند سال اخیر پیشرفت قابل ملاحظه ای داشته اند. [7] برای نتیجه گیری بهینه ، کانون توجهات به سمت بهره SOA ها در زنجیره تقویت کننده جلب می شود ، که این بهره SOA ها با تلفات ظرفیت و با فاصله گذاری های تقویت کننده انطباق دارد . [8]

جدول زیر یک مورد سریع از تعدادی از آزمایشهای اخیر خط انتقال WDM که SOA ها در آنها به عنوان تقویت کننده های درون خطی استفاده شده اند به ما می دهد. فواصل خط انتقال در محدوده شبکه های شبه مترویی و مجموع ظرفیت خط از نسبتا کم تا نسبتا زیاد ، تا حدا کثر 320Gb/s هستند. بعضی از آزمایشها نشان مید هند که منحنی نسبت خطای بیت (BER) دارای اتلاف انتقال کمی است (1-3dB) و دیگر آزمایشها نشان می دهند که اندازه گیری های عامل Q که با BER ها انطباق دارد ، دارای مقدار 11- 10 و کمتر می باشد . بعضی از پیکر بندی ها از یک کانال ذخیره برای داشتن کارآیی بهتر بهره می برند ، که این موضوع را نشان می دهند که تقاوت کوچکی بین استفاده از روش خطی با استفاده از یک کانال ذخیره وجود دارد . [15] اثرات استفاده از کانال ذخیره ، عمدتا به انطباق بین بهره SOA و تلف ظرفیت بستگی دارد ، همچنین در نرخ بیت هر کانال . یک مزیت به کار گیری SOA ها در محدوده نزدیک به خطی این است که خط انتقال یک حالت ارتجاعی بین افزودن و کاستن کانالها پیدا می کند که این حالت در نتیجه دوباره چیدن ترافیک طول موجهای مستقل ایجاد می شود این موضوع زمانی رخ می دهد که داده ها حالت انفجاری دارند . وقتی که چنین اتفاقی بیفتد منجر به یک توان گذرا در پیوند های خطوط انتقال مبتنی بر EDFA قرار دادی می شود [17] ، که این موضوع را نشان می دهدکه در یک سیستم انتقال مبتنی بر SOA که اندکی اشباع شده است ، کانالها فقط با یک کارآیی و تلف پایین به کانالهای باقیمانده اضافه و کم می شوند.

تمام سیستمها ی SOA- 1

کانال ذخیره -2

کانال ذخیره تزریق شده پس از اولین ظرفیت – 3

مقایسه با / بدون کانال ذخیره – 4

ظرفیتهای شامل پراکندگی فیبر جبران ساز – 5

فیبر با پراکندگی انتقال یافته غیر صفر – 6

افزودن / کاستن کانالها به صورت پویا – 7